• Follow us:
  • LinkedIn

Gezondheidszorg in Congo
<code style=’display: none;’><!–:en–>Om toch een minimum aan comfort te hebben, vestigen de meeste artsen zich in een stad; op het platteland zijn er gemiddeld twee à drie artsen per honderdduizend inwoners. Het is dan ook niet eenvoudig werken in de rurale zones. Dokters in Congo roeien met de riemen die ze hebben, maar de infrastructuur is verouderd, de communicatie verloopt moeizaam, en wegen zijn er amper of in verschrikkelijk slechte staat. Medische centra voldoen zelden aan de norm, en blijven verstoken van uitrusting, materiaal en medicijnen. Ook de kennis en ervaring van het medisch personeel is een groot probleem. Er zijn veel opleidingen, maar de kwaliteit is niet altijd gegarandeerd. <div style="background-color: #eeeeee; padding: 20px; margin: 20px 0 20px 0; display: block; width: 90%;"><span class="h5">Die werkomstandigheden verbeteren is één zaak. Daarnaast moeten de Congolezen ook makkelijker toegang krijgen tot gezondheidszorg.</span></div> Er is een financiële barrière, omwille van de erbarmelijke socio-economische toestand van het land, die de laatste jaren nog verslechterde door een oorlog die bijna de helft van het land lam legt. De meeste mensen zijn tegenwoordig niet meer bekwaam zelfs relatief lage bedragen te betalen voor essentiële gezondheidszorgen. Voor afgelegen dorpen komt er naast bovenstaande problematiek nog eens een geografische en culturele barrière bovenop.<!–:–><!–:nl–>Om toch een minimum aan comfort te hebben, vestigen de meeste artsen zich in een stad; op het platteland zijn er gemiddeld twee à drie artsen per honderdduizend inwoners. Het is dan ook niet eenvoudig werken in de rurale zones. Dokters in Congo roeien met de riemen die ze hebben, maar de infrastructuur is verouderd, de communicatie verloopt moeizaam, en wegen zijn er amper of in verschrikkelijk slechte staat. Medische centra voldoen zelden aan de norm, en blijven verstoken van uitrusting, materiaal en medicijnen. Ook de kennis en ervaring van het medisch personeel is een groot probleem. Er zijn veel opleidingen, maar de kwaliteit is niet altijd gegarandeerd. <div style="background-color: #eeeeee; padding: 20px; margin: 20px 0 20px 0; display: block; width: 90%;"><span class="h5">Die werkomstandigheden verbeteren is één zaak. Daarnaast moeten de Congolezen ook makkelijker toegang krijgen tot gezondheidszorg.</span></div> Er is een financiële barrière, omwille van de erbarmelijke socio-economische toestand van het land, die de laatste jaren nog verslechterde door een oorlog die bijna de helft van het land lam legt. De meeste mensen zijn tegenwoordig niet meer bekwaam zelfs relatief lage bedragen te betalen voor essentiële gezondheidszorgen. Voor afgelegen dorpen komt er naast bovenstaande problematiek nog eens een geografische en culturele barrière bovenop.

Donate
<!–:–><!–:fr–>La plupart des médecins s’installent dans une ville, afin d’avoir un minimum de confort. Dans la campagne, il y a en moyenne 2 à 3 médecins par cent mille habitants. Il n’est effectivement pas facile de travailler dans les zones rurales. Les médecins au Congo font ce qu’ils peuvent avec ce qu’ils ont, mais les infrastructures sont vétustes, la communication est difficile et les routes sont absentes ou en très mauvais état. Les centres médicaux répondent rarement aux normes et manquent cruellement d’équipement, de matériel et de médicaments. Le niveau de connaissance et d’expérience du personnel médical est aussi un grand problème. Il existe beaucoup de formations, mais leur qualité n’est pas toujours garantie. <div style="background-color: #eeeeee; padding: 20px; margin: 20px 0 20px 0; display: block; width: 90%;"><span class="h5">Améliorer ces conditions de travail est une chose. En plus, il faut que les congolais aient accès plus facilement aux soins.</span></div> Il existe une barrière financière, à cause de la situation socio-économique désastreuse, qui s’est encore détériorée ces dernières années suite à une guerre qui paralyse près de la moitié du pays. La plupart des gens ne sont pas en mesure de payer même des sommes relativement basses pour les soins de santé de base. Pour les villages éloignés, un problème supplémentaire est la barrière géographique et culturelle. <!–:–></code>